روزهای پر انرژی

نمی دونم چرا به 3 سال پیشم برگشتم…البته از این قضیه بی نهایت خوشحالم…همه چیزم عادی شده،دوباره پر انرژِ اون آدمی که می خواد همه چیو عوض کنه و بهترین باشه و خوشحاله و اینا… قضیه اینه که مطمئنا من نمی تونم هر غلطی که بخوام بکنم و یقینا یک جایی یک سیلی محکمی خورده میشه تو صورتم و من تا یه مدت مثلا 1 سال داغون میشم…این اتفاق تا حالا 2 بار افتاده!! نمی دونم شاید اسکیل این سیلی ها برای این که رو من اثر بگذارن زیاد شدن یا این که مدت زمان خوب شدنه من واسه این که ضربه کاری تره بیشتر شده…اما هرچی بوده نمیخوام ضعیف باشم…نمی خوام مثل بز به عوامل خارجی که میان و هی زندگیمو به گه می کشن نگاه کنم و منفعل باشم…دوست دارم تلاش کنم…حالا اگه یکی ازم بپرسه چرا؟حس می کنم جوابش اصلا فلسفه بافی و این که بگی هدفت از زندگی و اینا چیه نیست…قضیه خیلی ساده تر از ایناس!حال می کردم از بچگی با این جور پرتلاشو کنه بودن!!!
—
کلی کتاب نخونده فیلم ندیده آهنگ گوش نکرده گودر +1000 تمرین حل نکرده و… دارم!اما خوب بازم حس خفنی دارم!حس این که همه چیز خوبه!من از زندگی دارم لذت می برم همه خوبن و آرامش!اگه به مورفی الان فک کنم گند می خوره…دانم…!!
—
به زودی نقدی از کتاب روح پراگ می خوام بگذارم:دال یکم رفتم تو خط نقدو بررسیو اینا!
–
بازم حوصله نوشتن نیست…!به درک!وبلاگ خودمه مخاطب هم نداره که ازم بخواد که…چی؟واسه ملت بنویسم؟!اون جوری بنویسم که تو دوست داری؟!متاسفم تویی که می خونی نه در قبال خوندن پستم بهم پولی می دی نه برام مهمی(البته دوستان مهمن ههمیشه منظور ناشناسان هستند!) پس دلیل نداره بخوام خودسانسوری و اینا کنم!همینه که هس!